Kobiece dni

Czy można wyleczyć PMS?

Jak medycyna definiuje zespół napięcia przedmiesiączkowego?

PMS to choroba, która występuje u kobiet zdolnych do posiadania dzieci. Nie ma problemu PMS po menopauzie. Objawy choroby pojawiają się między 15. dniem jednego a 1. dniem drugiego cyklu. Zaburzenia pojawiają się w sferze psychicznej i fizycznej. Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego wystarczy pięć objawów z obszaru psychiki, by uznać, że kobieta choruje na PMS. Dolegliwości w sferze psychicznej to m.in.: stany depresyjne, skłonność do płaczu, agresja, zmienność nastrojów. Ważnym wyróżnikiem jest niska samoocena. Kobieta czuje się pokrzywdzona przez los i ludzi, niedoceniana w pracy i przez domowników. Powszechne są również bóle głowy, często o charakterze migrenowym, i obrzęki, zwłaszcza kończyn dolnych. Pojawia się obrzmienie piersi, które stają się tkliwe i bolesne. Dokuczają też wzdęcia i zaparcia.

WARTO WIEDZIEĆ:Objawy fizyczne PMS:

bóle głowy, często o charakterze migrenowym,
obrzęki, zwłaszcza kończyn dolnych,
obrzmienie piersi (ból piersi)
wzdęcia,
zaparcia.

Dolegliwości psychiczne PMS:

stany depresyjne,
skłonność do płaczu,
agresja,
zmienność nastrojów,
niska samoocena.

Podobno PMS daje ponad 100 różnych dolegliwości. Jak go odróżnić od migreny, choroby psychicznej lub zakłóceń układu pokarmowego?

Wyróżnikiem zawsze jest cykliczność. Najczęściej dolegliwości te występują 5 dni przed miesiączką. Nierzadko jest tak, że objawy choroby pojawiają się tuż po owulacji i nie ustępują wraz z pojawieniem się miesiączki, tylko znikają dopiero wraz z jej zakończeniem. Mogą więc dokuczać dość długo. Jednak zawsze ustępują w pierwszej fazie cyklu miesięcznego.

Czyli diagnoza musi być poprzedzona dość długą obserwacją?

Tak, przynajmniej trzymiesięczną. Kobieta powinna mieć kalendarzyk, w którym będzie opisywać dzień po dniu swoje samopoczucie, rodzaj dolegliwości i którego dnia cyklu się pojawiają. Dopiero po ocenie takich zapisków można z całą pewnością uznać, że kobieta ma PMS. Z tym że przed ostateczną diagnozą kierujemy jeszcze pacjentki na konsultacje psychiatryczne. Często bowiem dolegliwości PMS nakładają się na chorobę psychiczną, o której pacjentka jeszcze nie wie albo, bo i tak się zdarza, nie chce ginekologowi powiedzieć.

Czy PMS da się wyleczyć, czy też możemy tylko niwelować jego objawy?

Leczenie PMS jest trudne, ponieważ na dobrą sprawę wciąż nie jest znana przyczyna występowania tej choroby. Teorii na ten temat było już wiele. Winiono i nadmiar, i niedobór estrogenów, także brak równowagi między poziomem estrogenów i progesteronu oraz brak progesteronu. Powodów PMS dopatrywano się też w niedoborach witaminy B6, cynku albo magnezu. Jedna z ostatnich teorii zakłada, że pojawienie się PMS jest związane z występowaniem owulacji. Jeżeli cykl jest owulacyjny, ciałko żółte wytwarza dużą ilość progesteronu. Dużo też mówi się o tym, że kobieta, która wie o nadchodzących dolegliwościach i podświadomie na nie czeka, sama może sprawić, że będą one silniejsze. Leczenie PMS prowadzi się dwutorowo. Jednym ze sposobów zmniejszania dolegliwości w sferze psychicznej jest podawanie tzw. inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny.

A dolegliwości fizyczne?

Przy dokuczliwych bólach piersi warto podać leki hamujące wytwarzanie prolaktyny. Dolegliwość ta jest związana ze stresem i psychicznymi aspektami PMS (prolaktyna, adrenalina i hydrokortyzon są to hormony stresu). Jeżeli pacjentka jest pod koniec cyklu nadpobudliwa, agresywna w stosunku do innych osób albo ma skłonności samobójcze, raczej na pewno mamy do czynienia ze zwiększonymi wyrzutami prolaktyny. Ważna jest także regulacja gospodarki wodno-elektrolitowej i przeciwdziałanie zatrzymywaniu wody w organizmie.

Czyli tabletki antykoncepcyjne pomagają?

Tak, ale tylko te nowej generacji, jednoskładnikowe, z dodatkiem drospirenonu, są skuteczne w zmniejszaniu objawów PMS.

Czy PMS częściej dokucza młodszym kobietom? Im bliżej 50. roku życia, tym mniej wytwarzamy przecież hormonów płciowych.

Warto wiedzieć PMS dotyczy w równym stopniu młodych i starszych kobiet, natomiast często występuje rodzinnie. Jeżeli na PMS choruje matka, można z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że będzie go miała także córka.

Nie ma takiej reguły. PMS dotyczy w równym stopniu młodych i starszych kobiet, natomiast często występuje rodzinnie. Jeżeli na PMS choruje matka, można z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że będzie go miała także córka. Chciałabym też zwrócić uwagę na inne zagrożenie. Najnowsze dane epidemiologiczne wykazują związek występowania PMS z zachorowalnością na raka piersi. Nie jest to jeszcze udowodnione naukowo, nie ma badań klinicznych, ale już wiadomo, że nawracające w drugiej połowie cyklu obrzmienie piersi kwalifikuje kobietę do grupy podwyższonego ryzyka. To bardzo ważny powód, dla którego warto z problemem PMS zwracać się do lekarza.

Źródło: Farmacja i Ja, styczeń 2010, www.farmacjaija.pl

O menstruacji

PRZEŚLIJ ZNAJOMEJ

NASZ FACEBOOK

O menstruacji

PRZEŚLIJ ZNAJOMEJ

NASZ FACEBOOK

NEWSLETTER